آلفرد کورتو، نوازنده چیرهدست فرانسوی (1962-1877)، نگرشی شاعرانه و بسیار احساسی
به آثار پیانو سبک رمانتیک، مانند شوپن و شومان داشت و همین امر سبب شهرت او شد. وی
آثاری دربارۀ تکنیک پیانو و تفسیر موسیقی منتشر و بسیاری از آثار شوپن را تصحیح
کرد. وی همچنین از واگنرشناسان به نام بود و در 1902 نخستین اجرای «شامگاه خدایان»
در پاریس را رهبری کرد. در سال 1917 استادی کرسی پیانو در کنسرواتوار پاریس را
بر عهده گرفت و به عنوان معلم ممتاز کنسرواتوار، شاگردان خوبی چون کلارا هاسکیل
و دینو لیپاتی را تربیت نمود. کتابها و مسترکلاسهای وی در مورد تکنیک اجرای
بسیاری از قطعات شوپن از جمله اتودها، بالادها و اسکرتزوها بسیار معروف و مورد
استفادۀ نوازندگان پیانو هستند.
